Genel

Düş

By 9 Ocak 2020 No Comments

Kafamda bir fişek patlattı o

Bir bir yıktı bin yıllık setleri

Bir sel aldı bütün zihnimi

Kâğıt kalemlerin rengi değişti

Bir perde daha kalktı gözlerimden

Sayesinde, kan artık başka bir yoldan akıyor

Başka bir yöne

Başka çiçekler açıyor

Suladığı zindanlardan

Tuhaf biçimli, müteharrik ve uçuşan

Çiçekler ve rengârenk böcekler

Kulaklarımda, gözlerimde

Ağzımda, burnumda ve tenimde

Şaşırtıyor beni zihnimde

Yıldızlar gibi parlayıp parlayıp sönüyor

Sonra da fişek olup patlıyor

Rüzgâr, ana gibi okşuyor tenimi

Kader, baba gibi veriyor dersini

İğne kadar yer yok değmedikleri

Havanın ve hayatın

Değişip duran yönelimleri

Bulutların üzerine düşmüş

Ya da pamuk tarlasına atlamış gibi

Nankörlük eden benmişim

Ne hisler uyanabilirmiş içimde

Ne maharetleri varmış zihnimin

Kullanmayı bilmemişim meğerse

Bir his var içimde, hepsinden yüce

Ele geçirmiş beni efendice

Hücrelerimi dolduruyor ince ince

Beni benden taşırıyor, şiddetle ve sessizce

Yüreğimi şımartıyor hayali bile

Yokluğu teklik, varlığı birlik

Hayattayım hayalleriyle, silik silik

Hava balonlarıma şiddetle

Üfleyip üfleyip çekiyor içine

Bir his ki öyle yüce, tasviri imkânsız

Üzerime konuşları da pek zamansız

Onu gözeneklerime kadar yedirdiğim

İçimde parçalayıp sindirdiğim

Bir an için neler vermem!

Çok zor daha beklemem

Artık sıkıldım istikrarlı gerçekten

Hislerin varoşları varış noktam

Düşlerle karışacak kafam

Görüşürüz dilerim ileride

Aynı hayallerde

Enes Özcan

Leave a Reply